Thuisbatterijen: tussen innovatie, wetgeving en wantrouwen
Steeds meer huishoudens overwegen een thuisbatterij om hun opgewekte zonne-energie op te slaan. Met het einde van de salderingsregeling in 2027 wordt het financieel minder aantrekkelijk om stroom terug te leveren aan het net. Toch roept de opkomst van thuisbatterijen ook vragen op: hoe voorkom je dat je in de val loopt bij malafide verkopers, en wat zijn de wettelijke verplichtingen rondom registratie?
Waarom thuisbatterijen interessant worden
De salderingsregeling maakt het mogelijk om opgewekte stroom tegen dezelfde prijs te leveren aan het net als waarvoor je elektriciteit afneemt. Vanaf 2027 wordt dit systeem langzaam afgebouwd. De vergoeding voor teruggeleverde stroom zal dan drastisch dalen tot ongeveer 0,25 cent per kWh. Voor huishoudens met bijvoorbeeld acht zonnepanelen betekent dit slechts zo’n vijf euro per jaar. Voor veel huishoudens wordt het daardoor aantrekkelijker om hun eigen stroom op te slaan in een thuisbatterij.
Pas op voor malafide verkopers
Helaas zien sommige partijen hun kans in deze nieuwe markt. Het Nationaal Warmtefonds waarschuwt voor aanbieders die exorbitant dure batterijen verkopen en daarbij misleidende praktijken hanteren. Zo worden leningen soms gepresenteerd als subsidies die niet bestaan, wordt het herroepingsrecht genegeerd en worden torenhoge annuleringstarieven in rekening gebracht.
Lucas van Cappellen, onderzoeker bij het Nationaal Warmtefonds, zegt hierover: “Consumenten weten vaak niet precies hoe duur een thuisbatterij is en kunnen daardoor makkelijk misleid worden.” Organisaties zoals de Consumentenbond en Vereniging Eigen Huis adviseren daarom om nooit via de telefoon contracten te sluiten en altijd goed onderzoek te doen voordat je een beslissing neemt.
Registratie: een wettelijke verplichting
Naast deze consumentenzorgen zijn er ook wettelijke verplichtingen. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) lanceerde onlangs een online wegwijzer voor de verplichte registratie van batterijsystemen. Alle systemen vanaf 0,8 kW moeten geregistreerd worden via Energieleveren.nl. Dit helpt netbeheerders om de locatie en capaciteit van batterijen in kaart te brengen, cruciaal voor een stabiel elektriciteitsnet.
RVO onderscheidt vier types batterijsystemen:
- Type A: 0,8 kW tot 1 MW (thuisgebruik)
- Type B: 1–50 MW
- Type C: 50–60 MW
- Type D: ≥ 60 MW (of systemen op het hoogspanningsnet)
Voor consumenten met een thuisbatterij geldt vooral type A. Het registreren is niet ingewikkeld, maar het is wel verplicht. Niet registreren kan leiden tot boetes en kan de veiligheid van het elektriciteitsnet in gevaar brengen.
Thuisbatterijen en de rol van een energieprestatieadviseur
- Maatwerkadvies: Adviseurs kunnen klanten helpen inschatten of een thuisbatterij financieel en ecologisch interessant is, bijvoorbeeld in combinatie met zonnepanelen of warmtepompen.
- Geen invloed op energielabel: Het energielabel van een woning verandert niet door een thuisbatterij, omdat het label gebouwgebonden is.
- Morele verantwoordelijkheid: Wettelijk zijn adviseurs niet verplicht de batterij te controleren, maar het is verstandig klanten te wijzen op risico’s van malafide aanbieders en op de verplichte RVO-registratie.
Bronnen: Solar Magazine, EenVandaag, Warmtefonds
Actueel
Onze nieuwste artikelen
Stel een vraag